لبخندهای احمقانه ی یک زن

پارازیت 19
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ٢:۱۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۸٩
 

فرقِ بینِ تپیدن        و        نظاره گر بودن را خوب حس می کنم

فرقِ بینِ تشویش    و        آرامش ...

فرقِ بینِ عشق       و      یک جذابیتِ صِرف ... حتی شاید فقط خواسته شدن ...

...

همه چیز از عشق بهتر شده است ...

حتی گاهی می پندارم ,

                           شاید , 

                                    شیداییِ من , برایِ صدایِ استادی که وجودم را تسخیر کرده بود ,

                                         توهمی عجیب بود که قلبی را به اشتباه می اندازد .

شاید ... نمی دانم .

اما ,

هرگز , لذت بردنِ اینگونه را ... اینهمه شادی و خنده را ... و مهراوه ی اینچنین آسوده را

در هیچ آغوشی تجربه نکرده ام ... حتی در چهارشنبه ی عشق .

...

عشق باید رهایی باشد ... دوستی ... اعتماد ... لبخند ... انرژی ... سرشار شدن ... شوق داشتن ... کشف کردن

اما ,  در کنارِ عزیزترینم  , جز سیاهی و اضطراب و هراس ... چیزِ  دیگری نصیبِ من  نشد .

اکنون ...

            با این غریبه ... همه آنچه را تجربه می کنم که از عشق طلب کرده بودم .

...

آرامم ... و پر از لبخند ... ساده ی ساده     نظاره گرِ خویشتنم .

همه چیز سپید است ... من ... رنگین کمان را برایش به ارمغان آورده ام .


                                                                                                  1385 مهر ماه

 

توضیح :

          من متولد مهر ماه نیستم ... منظورم از " دخترِ مهر بودن " معنیِ اسمم بود که  " آمیخته به مهر "  است .  من اعتقاد دارم که اسم انسانها برای آنها  چیزی به همراه می آورد و  رویِ نوعِ بودنشان تاثیر می گذارد . شاید وابستگیِ زیادِ من به احساس ,  تقصیرِ همین  نام باشد که بسیار هم دوستش دارم .


 
 
تشکر
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ۱٢:٤۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۸ شهریور ۱۳۸٩
 

سلام

اول : خیلی خیلی ممنونم از نظراتتون برای پستِ قبل از پارازیت ...

       بسیار عالی و دلنشین بودن ... ممنونم که با دقت تحلیل کردین و تجربیاتتون رو در اختیارِ من گذاشتین .

      ممنونم که راهنماییم کردین ... ممنونم که به همه ی سوالاتم پاسخ دادین .

       چیزی که من متوجه شدم این بود که تقریبا همتون با رابطه ی عالی در کنارِ یک آدمِ معمولی موافق بودید .

        درسته ... عقل سلیم همین رو می گه ...

       و ... من ... دخترِ مهرم ... عقلم از کار افتاده ...

       البته به شدت دارم سعی می کنم , تلاش می کنم , ... در واقع فعلا مجبورم ... چون توانی ندارم .

        به هر حال ... من به حرفِ شما گوش کردم . نمی دونم عاقبتش چی می شه ولی قول می دم که در همه ی لحظات صادقانه رفتار کنم .

       وقتی حجمِ عظیمی از احساس رو در کنارِ آدمی با خودم حمل نمی کنم , عذاب وجدان خفه ام می کنه ...

         اینو بهش گفتم !!!

دوم : بالاخره فصل اولِ کار به پایان رسید و من حقیقتا تا دو ماه دیگر تعطیلم .

               از فردا یا باید برم دنبالِ کار بگردم !!!!!!!!    یا باید برم سفر ...  

سوم : من عاشق پاییزم ... من عاشقِ پاییزم ... من عاشقِ پاییزم ...

 چهارم : پازل تراپی فعلا به شدت به بن بست خورده ... سخته ... خیلی سخته

                کممممممممممممممممممممممممممممک

پنجم : کتابِ  "زندگی واقعی آلخاندرو مایتا "   اثر  " ماریو بارگاس یوسا "  عالیه ... البته فعلا ... تا صفحه ی 173 خوندم .

      " سور بز"  و "گفتگو در کاتدرال " هم فوق العاده بودن ... با زمان آدم رو گیج می کنه

       من مجموعه آثارش رو پیشنهاد می کنم .

ششم : می خوام دوباره مثل بچه ی آدم ساز بزنم ... یعنی می شه ؟

هفتم : زندگی , بازگشتِ انرژی هاییه که خودمون روزی به جهان هدیه کردیم  ...

             برآورده شدنِ آرزوهاییه که خودمون روزی به جهان اعلام کردیم ...

             همش تقصیر خودمونه ... ولی یادمون رفته ... مشکل اینجاست که ما همیشه دنبالِ یک مقصر می گردیم .


و  ...  در پایان  :     بارانِ پاییز

                                 مرا عاشق می کند

                                                             با تو

                                                                      بی تو ...



 
 
پارازیت 18
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ٦:٥۸ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٩ شهریور ۱۳۸٩
 

حالم خوب است .

در حالِ رها شدنم .

تو بخشِ دیگرِ منی 

و من باید در جهان   به دنبالِ چیزِ دیگری بگردم .


اوهام , شیرین تر از رویا

و جهان غرقِ ابهام می شود .

هیچ تلاشی سکون ات را انکار نمی کند ...

من بی صبرم

لبخندی ژرف مرا در بر گرفته است .

سکوتم

و تا ابد سکوت ...


 
 
درماندگی
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸٩
 

هر لحظه دارم گناهکارتر میشم

دارم خیانت می کنم ... به روحم ... به جسمم ... به حسم ... به شعورم ... به قلبم

(حتی به جنگ و صلح هم خیانت کردم  , در حالیکه فقط 25 صفحه به پایانش مونده بود )

...

نمی دونم  ... همه ی لحظاتم پر شدن از تردید

قدرت تشخیصم رو از دست دادم و خودم هم در حالِ از دست رفتنم .

متاسفم ... فقط همین

...

من نمی خوام قربانی باشم ... نمی خوام قربانیِ بازیِ بچه گانه ی یک انسان باشم ...

نمی خوااااااااااااااااااااااااااااااااااام

این نخواستن داره برام گرون تموم میشه ... به هر چیزی چنگ می زنم ... بدونِ هیچ شوقی ...

..

کاش می شد راحت نوشت ... فریاد زد ...

ولی ...

حالم خوب نیست ... انگار در برزخ رهایم کرده اند ... تنها ... بی هیچ نوری ...  بی هیچ فرشته ای

...

بگذریم ... از حالِ مزخرفِ من بگذریم ..

 

سوال دارم

به نظر شما   یک رابطه ی عالی , فوق العاده , ایده آلِ کامل  با یک آدمِ بسیار معمولی ... بهتر از یک رابطه ی بیمار , افتضاح , فاجعه با یک آدمِ فوق العاده و بی نظیر   نیست ؟؟؟

به نظر شما دوست داشته شدن بهتر از دوست داشتن نیست ؟؟؟

به نظرِ شما وقتی همه ی مغزتون پر از اسمیه که دیگه در کنارتون نخواهد بود ,  می شه نامِ دیگری رو دوست داشت ؟؟؟

به نظرِ شما   بعد از این سقوط     باز هم می شه ایستاد ؟؟؟








 
 
... !!!
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ٢:۳٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٩ شهریور ۱۳۸٩
 

...

...

...

بیخیالی و هوس به رُفت و روبِ من پرداخته اند

و زنگارِ عشق را آرام آرام از وجودم پاک می کنند ...

 

پوزخندم به  ته مانده هایِ دلم خیره مانده است 

...

و   من   دیگر  هیچ ایمانی ندارم  تا بوسه های ِ او را پاسخ گو نباشم   و به انتظار بنشینم ... !


 
 
پارازیت 18
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ٥:۳۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٤ شهریور ۱۳۸٩
 

آسمان گرگ و میش شده 

هوایِ خیسِ سحرگاهی ...

 

وجودم یکپارچه باور کرده است که بیکرانِ تو   شاید    سرابی بیش نبود

شاید ... !

به آسمان می نگرم

باران را دوست دارم

و پاییز را

چند روزِ دیگر , لطیف ترین هوا  مرا در بر می گیرد ,

آرام بر برگهایِ مطرود قدم می گذارم  و غرورشان را  با صدای پاییز درهم می شکنم ,

بویِ خاکِ باران خورده مشامم را پر می کند  .

 

بر تو می خندم ,

چه آسان   بیکرانِ مرا    از نگاهت دریغ کردی .

چشمانت مرا می نگرند

هیچ بیکرانی    دیگر     مرا منعکس نمی کند .

من می روم     آرام آرام    تا زیر بارانِ پاییز     همه بی مهریِ تو را

از آغوشم

بشویم ...

 

پی نوشت :

1. اینم از پارازیت , البته هیچ ربطی به کنکور ارشد نداشت ولی به حال و هوای خودم خیلی مربوط بود , هرچند که چند سال پیش نوشته بودمش .

2.بی اعتمادی کمترین چیزیست که یک آدمِ بیمار به تو هدیه می دهد .

3. وقتی تصمیم می گیری چیزی رو ببلعی که روزگاری استفراغش کرده بودی , یعنی خیلی اوضاعت خرابه .

4.کسی که هیچوقت اشتباه نمی کند , هیچ وقت هم چیزِ جدید یاد نمی گیرد .

5. خیانت تنها این نیست که دستت را در خفا در دستِ دیگری بگذاری , خیانت می تواند جاری کردنِ اشک بر چشمانِ معصومی باشد .

6. ببخشید ... همینجوری دلم خواست جملاتِ قصار بنویسم .