لبخندهای احمقانه ی یک زن

لبخند
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ۱:٤٧ ‎ق.ظ روز شنبه ۱ تیر ۱۳٩٢
 

 

 

 

                                                سالی که نکوست از بهارش پیداست 

 

 

روزهای خوبیست  . روزهایی  با  طعم لطیف بهار  .

 استشمامِ مهربانیِ خدا  ,  مردم   را مست کرده است  .

آسمان  طراوتش  را  از  چشمانِ  ایرانیان می گیرد  و  فرشته ها  در قلبِ مردم   باز   متولد  می شوند  .

درست  در    عمقِ  گرم ترین بعدازظهرِ آغوشِ خدا    ,    ابدی  تر از  همیشه  ,   

 به  هم  پیوند  می خوریم  و   شادمانیِ خفه شده ی  سالیانِ دراز  را     در چشمه ی جوشان  و  زلالِ رحمتش     آب تنی   می کنیم   .

این    سال    ...    

این     بهار    ...

 

این  روزها      ایران     دیگر    یک  گربه   نیست    ,    لبخند  است     ,    لبخندی    دل انگیز  و  دل آرام    .

 

 

پی نوشت  :

 

1 .  یک سری  کتاب  کوچک هست  به نام   " من  ,  منم ؟  "       " تو  , تویی  ؟ "  , مترجم و گردآور : امیررضا آرمیون   .

گردآوری  قصه های  کوتاه و تاثیر گذاره  .  شاید بعضی از  قصه هاش رو  در ایمیل هاتون  خونده باشین   ,   ولی به نظر من  مجموعه ی  جالبیه  .  می تونه  هدیه ی کوچک و  بامزه ای   هم باشه  .

 خوندن   دو سه تا  از قصه هاش   ,   هر شب  قبل  از خواب  ,     ذهن  رو   آروم  و  مهربون  می کنه .

 

2 . اگر   کتاب   " مرشد  و مارگریتا "   نوشته ی   "میخاییل بولگاکف "   رو   تا امروز   نخوندین   ,   یا قبلا خوندین و چیزی ازش یادتون نمیاد   ,    هرچه  سریع تر   بخونیددددددد   تا بقیه ی  عمرتون   بر  فنا   نرفته  .  منم این   شبها   دارم  از فنا رفتنِ بقیه ی عمرم    جلوگیری می کنم .

 بی نظیره 

 

3 .  آلبوم   " خاطرات   مبهم "

رضا   یزدانی   .  کارن  همایونفر  .

برای   دو تا قطعه  در  این آلبوم می میرررررررررم 

برای  قطعه ی شماره     " ادامه بده "               

شعر     " احسان گودرزی " 

   "  ...

        نیستی  و  اتفاق های تلخ    ساده  می افتند

        نیستی  و  ترس های  کوچک    بزرگ   می شوند  

        و   مهم   نیست    چند  شنبه   است 

        و  مهم  نیست  ساعت   چند   است 

        چه  احمقانه   زنده  ام        چه   وحشیانه  نیستی    ...  " 

 

برای  قطعه ی شماره ی  6   " گرامافون "

شعر    " اندیشه فولادوند "

   " ...

    کوچه مشخص نیست

     این روبرو دریاست

    زیبایی محضه

    حتی خدا اینجاست

     ...

    تو  مه  فرو می ریم    سال هزار و چند     با  تو

    هر روز   پرواز   از تجریش   تا      دربند      با  تو 

   پرواز   می کردیم    تا  کافه  توی   برف

 هی  حرف  پشت حرف     هی  حرف  پشت حرف    ... "

 

و  ...   آلبوم  " منو رها کن  "  

 مهدی  یراحی   .   قطعه ی شماره ی 6   ... !!! شعری داره هااااااااااااااا

 

 

4 .  " مسئولیت   ,   آدم ها را   ,    زیبا می سازد

       چیزهای زیادی   ,   زندگی شان را    با   ما  آغاز  کرده اند .

       بیا   بیشتر   به    گلدان هایمان    فکر  کنیم

       و   نگذاریم   زمستان  از  خانه   آغاز   شود  . "

                                                                  از تقویم  1392  اردشیر رستمی  _  ماهِ تیر 

 

5 .  اولین بار  است  که   می خواهم   تقلید کنم  .  اوایل   از دیدنِ    آن حجم از توانِ شاد بودن     تعجب  می کردم     ولی    حالا    دیگر  تعجب نمی کنم   ,  کم کم   عادی  شد   و   مایوس  کننده   .
تصمیم گرفتم تقلید کنم    ,    همین  .

 

6 . یک عمر  هم  که   مهربان  باشی  ,   یک   عمر  هم   که   همه ی تفاوت ها را  تحمل کنی  ,   یک عمر  هم  که  مهربانی ات  بر  خواسته های  خودت    مقدم باشد   , باز هم در روزگارِ ناتوانی   ,   کسی   به تو   نمی اندیشد  .

 تحمل کردن   وظیفه ات   شده  است   .   وظیفه ای  چندین  و چند  ساله   .

وای   به  روزی که   بعد از سالیان دراز   ,   ببینی  تمام  شده ای  

و  دیگر  توانی  برای  تحملِ شنیدنِ همه ی  دروغ ها  و   کلک ها   و   حماقت هایِ همیشگی اش    نداری ...

متهم می شوی   به    همه چیز  

و     همه ی خوبی هایت    زیر  سوال   می رود ...

همه ی خوبیهایت   ...

اما 

حقیقت این است    ,     من       اینقدر  تمام شده ام      که حتی  این حجم از اتهام      آزرده ام   نمی کند  .

حقیقت  این است   که     در برابرِ  همه ی   هراسم   از  نوعِ زیستنِ تو       دیگر   من ای  باقی نمانده است که    ناراحت بشود   یا    نشود  ...

راحت   باش    ...   ادامه   بده   ...    مظلوم نمایی کن    ...    دروغ بگو    ...   قضاوت کن     ...   و   بی وجدان  باش  .

 

من    دیگر   نیستم   .

 

 

7 .   گفت  :  همه ی  اینا  به خاطر اینه که  بهت  نشون بده   هست   و تو  رو   نگاه می کنه   ,   بقیه اش   دیگه  مهم  نیست    ،   مگه   نه  ؟

نگاهش کردم    .   بغض  کردم    .   باور  کردم  .   سرم  رو به علامت تایید  تکون  دادم   .  

مهم  همینه     .     خدای   من   هست      و  دیگه  هیچ  چیز   مهم نیست   .