لبخندهای احمقانه ی یک زن

ویروس
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ۱:٢٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۸ تیر ۱۳٩۱
 

 

 

 

به جهانی پر از  بی تفاوتی دعوت می شوم .

تو هستی

                   و من همه چیز را می پذیرم  . 

با لطیف ترین روح

               با خسته ترین قلب

              حضورِ تو را به همه ی جدال ها ترجیح می دهم ...

               به همه ی  ادعاهای  توخالی ...

              به همه ی  تزویرها     زهرخندها        عقده ها ...

...

می آیی   ,   می نشینی   ,    می گویی       می گویی      می گویی ...

من گوش می شوم

                     تو را می بلعم      ...        هضم می شوی

 

...

 

آرام آرام   ,   نا امید   

                           در می یابم   ,    بی تفاوت بودن   مُسری نیست ...

                                                                                        من هنوز   پر از احساسم .

 

خونسردی ات   را استفراغ می کنم  ,

بویت   اطرافِ مرا  پر می کند  ,

نه عودی برای التیام هست      نه هیچ خوشبو کننده ای     و  نه عطری ...

 

محتویاتِ معده ام  از گلویم به بیرون  پرتاب می شوند .

تو  همه جا را به گند می کشی .

 

تهوعی عمیق

                     به وسعتِ خوردنِ سه لیوان دوغ   ,   در کنارِ بشقابی قورمه سبزی    با برشی از هندوانه 

                     و چند کیلو گوجه سبز

چه کثافتی ...

 

من در گندابی از سردی های مُجاز دست و پا می زنم

مشامم بویِ تو را تاب نمی آورد .

 

مغموم می نشینم و آرزو می کنم ...

کاش می شد ,  با یک هماغوشیِ ساده   یا    سرنگی آلوده  ,  به  ویروسِ " بی تفاوتی " بیمار شد

ویروسِ دلپذیر ...

 

می دانی ... دیگر فهمیده ام که مردها هم گاهی خوشبختند ...

همان " گاهی "  که می توانند  

                                         همه ی هستی را  به  "چیزی"  حواله دهند  که  من

                                         در روزهای دلشکستگی  ,  برای نداشتنش   ,  حسرت می خورم ... !

 

 

پی نوشت :

 1 . جام ملتهای اروپا ... دلمشغولی کوچک , جذاب و پر از هیجان ...

اول ایتالیا     ...      دوم کاسیاس !   و   در نتیجه    اسپانیا    لبخند

 

2 . چیزی به ماه رمضون نمونده  .   شمارش معکوس  شروع شده   .

امیدوارم اتفاق خوبی بیفته  ...   هم به موقع برسیم و هم نتیجه اش راضی کننده باشه ...

ما با همه ی عشقمون کار کردیم  ،  بقیه اش  دست یکی دیگه ست   نیشخند

 

 3 . از آدمهای دروغگو متنفرم ...

از آدمهایی که فکر می کنن با بهانه های احمقانه شون سرت رو شیره مالیدن ... حالم به هم می خوره .

 

4 . یک ماه صبوری  ...  ولی دیگه به شدت کم آوردم  ...  همین امروز و فرداست که دوباره همه چیز خراب بشه  ...

حیف ...

 

5 . صمیمانه از نواختن خواهش می کنم تا اطلاعِ ثانوی من رو رها نکنه .

 

6 . کافی نت ... بانک ... رستوران ... خوابگاه ... مجموعه ی جذابی می شه  !

 

7 . مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

    قضای آسمان این است و دیگرگون نخواهد شد ... ... ... بله