لبخندهای احمقانه ی یک زن

قصه های من و همسایه ی روبرو 1
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ٤:۱٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۱ شهریور ۱۳٩٢
 

 

 

         نیش  عقرب  نه  از  ره  کین  است                    اقتضای  طبیعتش  این  است

                                                                                                                                

 

از پنجره  نگاهشان   می کنم   . 

 آبپاش  به  دست  در بالکن  ایستاده اند   ,    به گل ها آب می دهند  ,   صورت همدیگر را خیس می کنند   ,   می خندند  .

پسر   ,  دستهایش را  دور بازویِ دخترِ همسایه   حلقه  می کند  .

سرش را به گوش دختر نزدیک می کند وچیزی می گوید  ,  دخترِ همسایه  همانطور که در آغوش اوست  ,  می خندد  ,  سرش  را برمی گرداند   ,   نگاهش  می کند .

احساس می کنم باید  از پشت پنجره  کنار   بروم    ,    خلوت  می خواهند  .

خودشان   می فهمند  ,   بالکن را ترک می کنند  .

بهتر  . 

من بر  جای  خودم   می مانم   ,   به نگاه کردنِ  خانه ها  ادامه  می دهم  .

سیگار  روشن  می کنم   ،   لبهایم را  به شیشه ی پنجره می چسبانم   ،   دود   اسیر  و سردرگم   می شود  .

تصویرِ بالکنِ دخترِ همسایه  را  دوست دارم   ,   تصویرِ دستی  که   دور  بدنش   حلقه  می شود  ,   تصویرِ لبخندش     وقتی  سرش  را   به سوی پسر   برمی گرداند  .

دلم  برای   عاشق شدن های از ته دل    تنگ  می شود .

دلم  می خواهد  جای  پسر   ,  دستهایم  را   دورِ بدنِ دخترِ همسایه   حلقه کنم   ,   او نگاهم کند  و   بخندد  .   همینطور   بخندد  ,    انگار  که  دنیا   در همین لحظه  سوزنش  گیر  کرده باشد  .

دلم  می خواهد   صدای  خنده اش   همه ی کوچه   را   بیدار   کند   .

همه    ,  بیایند پشتِ پنجره،  ما  را   ببینند   و   یادشان   بیفتد   که   شاید   روزی   روزگاری    آنها  هم عاشق  شده بودند  و   دستهاشان   را   دورِ بازوی کسی  حلقه  کرده بودند   و   خندیده بودند   و   لحظه شان   را  جاودانه  ساخته  بودند .

به  بالکن  خالی  اش   نگاه   می کنم   ,    شیطان   می شوم   ,   دلم   می خواهد  روح   شوم  و  از  دیوار  خانه اش   عبور ...

صدای  مهیبِ  شکستن  می آید  .

"_  پری  خانوم   ؟   چی  شد   ؟   " 

خلوتِ دخترِ همسایه    رها   می شود    ,    خدا  راضی   نیست  .

"_  وایستا   وایستا  ...   بی   دمپایی نیا  ...  قیامت   شد  ...   آقا  ناصر   آخه   این  آینه  جاش  رو  زمینه  ؟  ...  حلال   کن   تو رو خدا  ...  ببین   چه   بلایی   بوده  ...  برم  اسفند دود کنم   ...  الان  جارو  میارم  ...   "

دمپایی  پیدا   می کنم   ,    به  هال   می روم   .

"_ عیب نداره  ,  خودم  بدجا  گذاشته بودمش  " 

پری  خانوم   با  دودِ  اسفند  و  جارو   ,   زیرلب وان یکاد می خواند  ،   فوت   می کند   و    می آید  .

"_ وَإِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُ‌وا ...  عجب   چشمی   داشته   ...  یه  صدقه  می دم  ...  شما  خودتم  بده ...  شرمنده   به  خدا  ... لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِ‌هِمْ لَمَّا سَمِعُوا ... "

به   زمین    نگاه  می کنم    .  

من   ,   هزار   تکه   شده ام  .

 

 

پی نوشت  :

 

1 . دربی  هم  که  خدا رو  شکر    به نفعِ من    مساوی  شد  .

چه بازی  گندی   بود  .

ولی  خدایاجان  باز هم   مواظبت  کرد   ,   ممنونم  .

 

2 . باز نیمه ی دوم  شهریور  آمد و  ترافیکِ  خیابانها  دیوانه کننده  شد . 

هرچند   از  مدرسه  متنفرم  و   خیلی خوشحالم  که   اون سالها سپری شدن  و   مجبور نیستم  کله ی سحر   برای یادگرفتن طوطی وارِ چیزهای احمقانه   از خواب ناز   بیدار بشم   ,   ولی    دلم برای اینکه  چند  روز   استرس   داشته باشم   که  آیا  بابا  به  موقع  می رسه   بیاد  ما  رو  برای  خرید لوازم التحریر  ببره  یا  نه  ,    واقعا   تنگ شده   . 

دلم  برای   بوی  دفتر نو  ,  خودکارهای رنگ وارنگ  ,  کوله پشتیِ جدید   ,  پلاستیک جلد کتاب  ,  مقنعه  و   این قبیل  چیزها  شدید   تنگ شده  . 

خرید لوازم التحریر روح من رو شاد می کنه   ...  فکر  می کنم   روحِ همه رو شاد  می کنه  . 

نیمه ی دوم  شهریور    به  مدرسه ای ها   حسودی ام می شه   ,   ولی   از اول مهر   حتی   یک  ثانیه  هم  حاضر نیستم   جاشون  باشم   . 

باید  بگردم  یک  بچه مدرسه ای پیدا کنم  که  مادر  و  پدرش  برای  خرید لوازم التحریر   فرصت نداشته باشن  .

هم  به نفعِ   وقتِ  اوناست    هم  به  نفعِ  دلِ  من  .

 

3 . مثلی از کتابِ کوچه .

احمد شاملو . آیدا سرکیسیان

 

حرف "ج"  .  جلد  یازدهم

جون ( 1881)

ترکیبات جمله ئی  و شبه جمله ئی

1893   جونِ  تو  جونه  ,  جونِ  دیگرون   بادمجون ؟

الف.   در پاسخ به کسی گویند که  از کار  اظهارِ خستگی کرده  و  بخواهد  آن را  به دیگری تحمیل کند .

ب.  در پاسخ به کسی گویند که  در سوگند خوردن از جان و مرگِ دیگری  مایه بگذارد .

 

 

4 . وقتی  گلودرد  می گیرم  ،  دلم  بستنی  می خواد  ,  دلم  سرخ  کردنی  می خواد  ,  دلم   شیرینی  می خواد   ,    ...  منم   مثل   همه ی  آدم ها     گاهی  وقت ها   دلم  می خواد  درست  نباشم  ,   دلم  می خواد  کارِ غلط   رو انجام  بدم  ,  اشتباه  کنم   ,    آگاهانه   اشتباه   کنم   ,    اشتباهی   همین قدر  کوچک   و احمقانه  که  فقط  برای  چند روز   به  خودم  لطمه   می زنه ...

می شه   بفهمی  ؟   می شه  اینقدر  از  من  انتظار  درست بودنِ مطلق  نداشته   باشی ؟  می شه  برای   لحظاتی  احساس  کنی  که  من  هم   آدمم   و جایز الخطا  ؟ 

دلم  برای   خطا  کردن   لک   زده  ...  خطا   ... از   اون  خطاها  که کارت  قرمز  بهش تعلق  می گیره ...

 

5 .  "  عبو  دستش را  تا مچ  فرو کرد  توی جیب شلوارش  و  یک  دسته  اسکناس  تا شده بیرون آورد  .  شستش را  با آبِ دهان  خیس  کرد  و   چندتایی  از  میانشان  جدا کرد  و  به طرف ماهرخ   دراز کرد  .  این کارِ عبو   که دائم  در ذهنِ من   تکرار می شود  برای  ماهرخ  حتی  ارزشِ یک نگاه   را  هم نداشت  .   در  بی اعتناییِ عمیق او   چیزی بود که   ذوقِ گرفتن پول  از دستِ دیگری را   برای همیشه   در من هم   کور  کرد . "

" رازی  در کوچه ها  "

نویسنده :    فریبا وفی

نشر   مرکز

183 صفحه  .  قیمت 9900 تومان

کلا از نوشته های خانم وفی  لذت  می برم  .  از  روزی  که پریناز  کتاب هاش  رو بهم  معرفی کرد  ,  خیلی  از شب های  من   توسط  نثر  زنانه  و  جذاب  خانم وفی  سرشار  از  همذات پنداری  و  لذت  شد .

حسی  شبیه  حسِ  خوندنِ  نوشته های  زویا  پیرزاد  ...

 

6 . بعضی ها  به دلیل عدم  توانایی  یا  عدمِ  دارایی !   ,   تظاهر   به   نخواستن  می کنند .

وقتی  شرایط  مهیا  می شه    تازه   معلوم می شه     چقدر  درگیرِ  همین  ظواهر  و  حسرت های  احمقانه   بوده اند   . 

شانِ  تو   برای   من      فراتر  از    همه ی    این  حرفهاست ... 

کاش   برای   خودت   هم   ...

حیف   ...    

 

7 .  به هر  بهانه  ای   می شود    تو را    نوشت 

تو را    بر  دیوار  کوبید

تو را    روی  میز  گذاشت

تو را    خواند 

تو را    گفت

و  هیچکس    نمی پرسد    چرا

و  هیچکس    نمی گوید    کیست

 

همه  جا   یافت   می شوی

 بر   دیوارِ سپیدِ  خانه ها 

در قاب های  مجلل  و زیبا 

بافته  شده  بر فرش

حکاکی  شده   بر  چوب

نوشته  شده   بر  برگ   

 

مردم  تو را  می گویند

چشمهاشان  را می بندند  و   زیرلب   تکرارت   می کنند

نامت  را  

نام   زیبایت   را 

مثل  من 

 

 با  تفاوتی   کوچک ,

                             آنها  

                                   به  نیّت  او  ,

                                                  من 

                                                       به   نیّتِ    ...