لبخندهای احمقانه ی یک زن

قصه های من و همسایه ی روبرو 4
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ٧:٢٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ مهر ۱۳٩٢
 

 

 

   بکام  و  آرزوی دل  چو دارم خلوتی حاصل                چه فکر از خبث بدگویان  میان انجمن دارم

                                                                                                                       (حضرت حافظ) 

 

 

 

 

از پشت  پنجره  نگاه  می کنم  .

مدتیست   به  کوه  خیره  شده  است    ,   با لیوانی چای  در  دست   و  دستمال  کاغذی  مچاله   شده   .

نمی فهمم   سرما خورده    ,   حساسیت دارد    یا   گریان  است  .

لباسش  پوشیده نیست   ,   روی تنش  روسری انداخته  که  دیده  نشود   .   من  می بینم   ,   هر از گاهی  که  باد  روسری اش  را  کمی  جابه جا  می کند  ...

از لیوان چایش  یک قلپ  می نوشد  ,   یخ کرده   ,   مدتیست  در  دستش  مانده   بدون  نوشیده شدن   .

چایش  را  عوض  می کند   .  به  بالکن  باز  می گردد  . 

با دستهایش   شمعدانی بنفشی  را   که  دیروز  خریده  بود  ,  نوازش می کند  . 

چیزی  می گوید  ,  با  لبخند   .   

دستمالش را  به چشمهایش  نزدیک می کند   .  شکی  نیست  .  اشک  می ریزد  . 

با  لبخند  اشک  می ریزد  . 

  گاهی  وقت ها   دلم  می خواهد   یک  شمعدانی  بنفش  شوم   و  بفهمم   دلیلِ اشک های  تو  چیست  . 

روی  صندلیِ چوبی اش   می نشیند   .  

هق هق   می کند  .  شانه هایش  می لرزد  . 

 از  روی  صندلی  آرام  می لغزد  ,  روی  زانوهایش   بر زمین   می نشیند  .

فقط  سرش را می بینم   که  رو به  آسمان است   . 

 دستهایش را  در هم گره  کرده  و بر  لبانش  نهاده  .

 حرف  می زند  .  با  خدایش    با  شمعدانی هایش     با  کوه   ...    

حدس  می زنم    شاید   دلش   برای دستهایی  که  در برش می گرفت   ,   تنگ   شده  باشد  ...

 نه .  نمی خواهم   .   خوشایندم  نیست   .  

دستهایی  را  که  در  برش  می گرفت   دوست  نداشتم   .   

ذهنم  را   به   فکرهای  دیگری  وا می دارم   ...

شاید   از  کارش  اخراج  شده

شاید  پول  می خواهد 

شاید   دوست  نزدیکش   مرده  باشد 

 شاید   ...

بلند  می شود   .   با  دستمال  بینی اش   را  می گیرد   .   ساکت   است   .   اشکهایش   تمام  شدند  . 

نگاه   می کند  ,   خیره      به   کوه   ,    به  خلاء   ,    به  هر چیز  دیگری    جز   من   ,    جز  پنجره ی   روبرو   ... 

چای  می نوشد   .   حالش  خوب  نیست   .   به سر کوچه  نگاه  نمی کند  .  منتظر  کسی   نیست   .

من    ,   ...

 

 "  ناصر  ,  ناصر  !  ...  بیا  مامانم می خواد باهات  حرف  بزنه  ,   وا ...  چرا  تو تاریکی وایستادی  ؟    ببین   می گه  مهمونای  ما  صد  و  شصت نفر  شدن  ,  تو رو خدا خودت  بهش بگو قرارمون بود که مراسم  جمع وجور  باشه  ,  من  حوصله ی  پیر پاتال های  فامیلو ندارما ,  اگه اونا بیان  آهنگ  و  رقص  و  خنده  و  همه چی تعطیل می شه  ,  گیر داده می گه  دوستاتون رو  کم  کنین  ,  بهش  گفتم  دعوتشون کردیم  , باور  نمی کنه   ,  تو  بگو  که  باورش   بشه   ,   دوماد ذلیلن این مادر زن های جدید  ... "

می خندد   .    تلفن  را   به من می دهد   .  

چراغ   را  روشن  می کند   .   سیگارم  را  خاموش  می کنم   .   از   اتاق   بیرون  می روم   .   

  "  الو  ...   سلام  مادر  جون  ... 

 

 

 

 

پی نوشت :

 

 

1 .  پاییزِ دل انگیزِ ما   ,  انگار  هنوز  شروع  نشده  است  , 

 این هوایِ تابستانگونه   ,   خیلی  به مذاقِ مشتاقانِ پاییز  خوش نمی آید ...

 مهرجان  !  زود باش    ,    بادی  ...  بارانی  ... سرمایی ... چیزی

 بی صبرانه منتظریم  .

 

آبان ماهِ  دو سالِ پیش را به خاطر می آوری ؟

یادت می آید  چه برفِ دلپذیری  بر  سرِ ما  باراندی ؟؟؟

 ببار  که   مهرماهِ  بی بارانی  را   سپری می کنیم  ...  چیزی  به آبان   نمانده است   .

 

 

2 .  حیف  بود  که  آدمی  به خوش بینی و مهربانیِ من  ,  اینچنین  تلخ و بی اعتماد و دلزده بشه ...

 

 

3 . مثلی از کتابِ کوچه

احمد شاملو  .  آیدا سرکیسیان

جلد ششم   . حرف   " ب "

8198 . صفحه ی  2224

 

تمثیلات  .  کون برهنه  3998

یک  کون برهنه  سوار  یک  کون برهنه ی دیگر  شده بود  .  گفتند چه کار داری می کنی ؟  _  گفت دارم عورتش را می پوشانم !

 

الف : در مورد  فسادگری می آورند  که نیت  خود را  خیر  وانماید . 

ب : در مورد نادانی می آورند  که آموزگار دیگران شده باشد  ,  یا  گمراهی داعیه ی رهبری داشته باشد . 

 

 

4 .  وقتی دلِ شکسته شده ی تو   ,  برایش  مهم نباشد  ,

و  قدمی  برای التیامش    بر  ندارد   , 

و غرورش   دیدگانش  را  کور  سازد  , 

 

او   هم   برای تو   ارزشش را  از  دست  می دهد  .

 

شاید  باز هم  دوستش  داشته باشی 

شاید  هنوز  چشمهایش  برایت  عزیز باشد 

 اما   ... 

  دلت   دیگر   برایش   نمی لرزد  

به  قلبش   دیگر   ایمان   نداری  ...

چه مادرت  باشد  یا  پدرت   ...  خواهرت  یا  برادرت 

یا  اگر   عشقت  باشد   

یا  دوستی   ,    همراهی  

فرقی  نمی کند  ...

 

خدایاجان  هم  زمانی  توبه  را می پذیرد  که 

گناهمان را  بپذیریم  ,  اعتراف کنیم  ,  پشیمان باشیم  و  درصدد جبران  برآییم  . 

نه  به  کلام    که  به  عمل  ...

 

 

5 . اتود  شماره  ی  23   شوپن

 موومان  آخر   سونات  " طوفان "    بتهوون

و  ... خالتورنوازی   با جدیت 

 

 

6 .  خانه 

نو  می شود 

همه چیز    نو   می شود 

به امید خدا

 

 

7 .  همین  روزها  بود

همین حوالی

حوالیِ روزهای خوب

حوالیِ خلوص  ...  صداقت  ...  عشق

حوالیِ حس و حالی  که   زرق  و  برق دنیا     هنوز  کورش نکرده بود

حوالیِ دل

دلِ تازه   و   سرخ   و   مشتاق 

حوالیِ مهر  ...  پاییز   ...  باران 

حوالیِ امشب  ...

"من"  و  "تو" ی  خوبِ   قدیم   ...

یادت هست ؟