لبخندهای احمقانه ی یک زن

مردمانِ گرمِ شهرِ گرم 1
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ٤:٤٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۸ اسفند ۱۳٩٢
 

 

 

 

 

نگاه   از   صدایِ تو    ایمن   می شود 

 چه  مؤمنانه   نامِ مرا   آواز   می کنی !

       

                                                               احمد شاملو _ ابراهیم در آتش

 

 

 

 

 

 
از تو  آینه  دائم  نگاه  می کرد .
 
سرم  رو   تکیه دادم    به   شیشه . 
 
بلوار  تقاطعِ  امیری     مثل همه ی پنجشنبه شب ها    پر از  دخترها و  پسرهای نوجوان و جوان با موهای آراسته و آلاگارسون  شده  ،   بود . 
 
از اینکه  این جوان ها  ،  با  وجود همه ی مشکلات  و محدودیت هاشون   ،  اینقدر  سرخوش و شاداب هستن  خیلی خوشم میاد .
 
 مردمانِ   باحالِ جنوب  ،   مردمانِ   خیلی باحالِ  جنوب  . 
 
 
بی اختیار   لبخند  می زنم  . 
 
می دونم  ،  وقتی برگردم تهران  ،  پنجشنبه  جمعه ها  ,   دلم برای پرسه زدن تو امیری   و  نوش جان کردنِ بستنی دارک چاکلت و اسنیکرزِحاجی بابا  ،  تنگ  می شه   .  .  .
 
دلم  برای  خیلی  چیزها   تنگ  می شه  .  .  .
 
 
 
 دوباره  نگاه  کرد  . 
 
کم کم  داشتم  نگران  می شدم  که  نکنه  تصادف کنیم  .
 
نگاهش کردم .
 
با  لهجه ی قشنگ  آبادانیش  پرسید : 
 
"  ببخشید ، شما خیلی شبیه این بازیگره هستین ؟  درسته ؟  "
 
لبخند زدم .
 
خیالش راحت شد .
 
گفت : 
 
" خودشین ؟  همون که بچه می دزدیدین ؟  آره  ، خودشین  .  آخه  می دونین  ،  خانوم ِمن   ,  همون موقع که شما  داشتین بچه  می دزدیدین  حامله بود ،  ماه آخرش بود ، خیلی می ترسید ، پابه پای شما گریه می کرد ، آخه می دونین   مام  بعد هشت سال  بالاخره   بچه دار شدیم ، همون  سال دوم   همه می گفتن  طلاقش بده  یا  برو  یه زن  دیگه  روش   بگیر  ,  آخه  می دونین  اینجا  رسمه ، بچه دار نشی برات یه زن  دیگه  می گیرن ،  وضعت که  خوب باشه  دیگه  هیچی  ,  تا سه چهار تا هم  برات می گیرن .
ولی ما خب  دوستش داشتم  ،  زن نگرفتم  ،  گفتم نمی خوام  ،  گفتم  اینقدر صبر می کنم  تا  بالاخره خدا  خودش  بهمون بده .  "
 
گفتم :
 
" حالا چی شد ؟ بچه تون به دنیا اومد ؟  "
 
_ " ها  ,   خدا رو شکر به دنیا اومد ، الان یه سال و نیمشه .  "
 
_ " خدا  رو  شکر . پسره ؟ "
 
_ " دختره .  "
 
_" اسمش چیه ؟ "
 
_ " نورا "
 
_ " خدا حفظش کنه ،خانومتون خوشحاله دیگه ؟ "
 
_  " خانومم  آره   ,  خیلی  ,   بنده ی خدا  انسولینیه  ,  معلوم نیست  تا کی دووم  بیاره  . "
 
_ "  مگه  چند سالشه  ؟ " 
 
_ " بیست و پنج  سال  ,  امروز  تولدمه   ,  خودش  برام  کیک  پخته   ولی  نمی تونه  بخوره  دیگه  . "
 
 
هزارتا  سوال  دارم . می رسیم هتل . پیاده می شه  .  بسته های خرید  رو  تا ورودی  هتل  برام  میاره  .
 
 
 
_ " به خدا نمی گیرم  ،  شما مهمانید  . "
 
_ "  باشه  ,  این  کادوی تولده  ،  کرایه  مهمون شمام  . "
 
_  "  نه  به  خدا   ،  این خیلی زیاده  ،   نمی گیرم  ،  شما تو شهرِ ما مهمانید  . "
 
_  " آقا جان می گم کادوئه  ،  کادو رو  که  پس  نمی دن  ,  تولدتون مبارک  باشه  ,  انشالله سایه ی شما و خانومتون هم حالا حالاها   بالای  سرِ نورا  بمونه  . "
 
_  "  نه  نمی گیرم  ،  هر وقت  هم  جایی خواستین  برین  به خودم بگین  ببرمتون "
 
_  "  خب  اگه شما پول نگیری که من  دیگه روم نمی شه  به شما زحمت بدم  ,  کادو تولده دیگه   "
 
_  "  نه  ،  شما مهمانین  ,  شما  غریبین  ،  جایی رو بلد نیستین  "
 
_ " غریب چیه آقا  ،  سه ماهه  اینجام  ،  همه جا رو  مثل کف دستم بلدم  ،  تو رو خدا  بگیرین ...   "
 
. . .
 
 
مثل همه ی  مردمِ  مهربونِ  آبادان   ,  اصرار منو  نمی پذیره  , 
 
آخرش مجبور  می شم   پول  رو بگذارم  روی  صندلیِ ماشینش  و   فرار  کنم   .
 
 
 
اینجا   ,   آبادان   ,   شهر ِ  مهربان 
 
همیشه  پرداخت کردن   ،  بیشتر  از انتخاب  کردن   طول  می کشه  .

 

 

 

 

 

پی نوشت :

 

 

1 . بعضی وقتها از سرِ ناراحتی  یا  لج  یا  بی تجربگی   ، شعاری می دم که هیچ تصوری ازش ندارم  ،  تازه وقتی در معرضش قرار می گیرم  می فهمم   چقدر عجیب و پیچیده بوده  و  من  چه نگاه ساده ای  بهش داشتم  !

 
گاهی اوقات  اتفاق هایی  می افته  تا  تو  بفهمی  نباید خیلی هم  به خودت  مطمئن باشی  
 
تو  هم  آدمی  و  ممکنه   وسوسه بشی
 
به خصوص  در زمان هایی که  آسیب پذیرتر  و  رقیق تر  شدی  .
 
 
بعضی قانون ها  هستند که  به شکستنشون  نباید  حتی   فکر کرد ...
 
از شکستنشون  نباید  حتی  نوشت ... 
 
نباید  حتی ... 
 
 
و  حالا  ، در این  موقعیتِ عجیب و غریب  ،
 
از خودم در شگفت می شم  که چرا  حتی یک لحظه  ،  یک لحظه   ،  در جواب ، تردید کردم   !
 
 
یک چیزهایی  رو  نباید   کش داد
باید  به سرعت   رها کرد
 
 
قانون هایی  هست  که شیطنت بردار  نیست 
اسیرشون  می شی 
گریبانت  رو  می گیرن 
 
 
 
و   من که همه ی اینها رو می دونم ...
 
مرا چه شده ؟!؟!؟!؟

 

 

2 . به قولِ دوستی : 

 لذتی که در باختِ  استقلال  هست   در  قهرمانیِ پرسپولیس  نیست  !

امیر جعفری هم   برعکسِ همین جمله رو   در برنامه ی نود ( همون شب که دربی رو خونه ی مهراب قاسمخانی دیدند )  برای  تیمِ خودش  گفت  .

 در ضمن   به نظر من  حمایت کردن  یا نکردن  از استقلال  در بازی های خارجی  ,  هیچ ربطی به میهن پرستی  و  این حرفها  نداره  .


باخت استقلال  موجب  شادیِ ماست  ،    در برابر  هر تیمی  هم که باشه  فرقی نداره  ,  حتی اگر تیم مقابل  از کهکشانِ دشمنِ کهکشانِ راه شیری  اومده باشه   !!! نیشخند   دیگه  الشباب  که جای خودش  رو داره   .

 

 

3 . مثلی از کتابِ کوچه

 

احمد شاملو  .  آیدا سرکیسیان

جلد یازدهم   . حرف   " ج"

 1005 . صفحه ی 208

 

ترکیبات  جمله ئی  و شبه جمله ئی  .  جُل  .

نو باشه ، بذار جُل باشه !

(نو باشد ، بگذار جُل باشد )  به کیفیت  اهمیت  ندادن .

 

 

4 . اتفاقی   خواهد   افتاد  ،  نه  از  سرِ لج   ،  نه  از   رویِ  بدجنسی   .

اتفاق   است   ،  گاهی   خدایاجان   پیش  می آورد   ,   شاید  تغییری  ... 

 

من  فقط   می توانم   مانع   شوم   ،   می توانم   مانع   نشوم   .

 این بار  هم  مانع   نمی شوم   .

 

 

5 .   مهم بودنِ منطقی   ,  رها نکردنِ منطقی  ,   بحث منطقی  , 

پذیرشِ دو طرفه ی منطقی   ,  عذرخواهیِ دو طرفه ی منطقی  , 

آشتیِ دلچسب   . . .

 چه خوب  ،  بعد از  مدتها   فهمیدم     منطق  و  اهمیت   هنوز   در جهان  وجود دارند  .

 

 

6 . خیلی  ذوق  دارم   ...   اگه   بشه  ...  اردیبهشت  ... دلم  خیلی تنگ شده ...  

وااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای

 

 

7 .  بهانه ی  کوچکِ  خوشبختی این هفته

 

 کنسرت رضا یزدانی   در  اهواز   .

دیدنِ دوستان خوبم   بعد از  مدتها  به بهانه ی  کنسرت  .

شنیدن ِ  اجرای  زنده ی  قطعه ی " عشق پست مدرن "  که  به سفارشِ من  اجرا  شد  .

شام ِ دلپذیر  .

 

 (  با چنگ  و دندون  دارم  تلاش  می کنم  خوش  قول  باشم  .  خدا وکیلی  نمی دونم  چی شد که  شد  .  صبح کله ی سحر  آفیشم   ... تعهد  داره  بیداد  می کنه  چشمک )