لبخندهای احمقانه ی یک زن

پرسه
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ۱٠:۱٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٧ فروردین ۱۳٩۳
 

 

 

 

 

 

                         سال   نو   مبارک   

 

 

   

 

 

 

 

از قعرِ چاه  در آمدم  و  به  چاله  فرو  رفتم

از چاله  بیرون  شدم   و   به چاهکی عمیق تر  پناه بردم

کمی  بعد  ,  از چاهکم   به  چاه   بازگشتم

 

و  دوباره  این  سیرِ تسلسل  آغاز  شد

 

 

این  روزها

در چاه  و  چاله  و  چاهک های  پر عمق  و   کم عمق

گذران   می کنم

 

نردبانی  خریده ام     ,    چند متر  طناب   و   سنگ هایی  سنگین

رفت  و آمدم  راحت تر   شده است

 

از  چابکی ام   به وجد   می آیم

 

آنها   نیز   با  حیرت  دیوارنوردیِ  مرا   با سنگ  و  طناب    تماشا می کنند

گاهی     دستشان  را     برای  کمک     پیش  می آورند

دیر است

من   دیواره ها  را   دَرنَوَردیده ام  و   به بالای چاهک    رسیده ام

چیزی می گویم   و   می روم

صدایم   دور  و  دورتر    می شود

وعده ی بازگشت    در چاه     طنین می اندازد

چاه  حیران  می ماند   ,  که  توهم  است   یا   امواجِ آوایِ من    در  دوردست .

 

با شتاب  و   بی فکر  ,  بی لبخند  ,  به راهم   ادامه می دهم

نردبام   و  طناب  و  سنگ   از  سرعتم  نمی کاهند  .

 

از پرندگان  پیشی  می گیرم

به باد می رسم

آشفته  و  نگران   ,   دور شدنِ  مرا    نظاره  می کند  .

 

گرمایِ خورشید کلافه ام  کرده است

به زمین  باز می گردم

در رودخانه ای   فرود  می آیم

از  من    آرام تر    است

 

آرام  می شوم

نگاهش  می کنم

 

دلم   می خواهد  بمانم

دلم   می خواهد   برکه    باشم

دلم می خواهد  سرچشمه ی  این  رودخانه   باشم

 

چرا   سکنی گزیدن   از من   فراری  شده است ؟

 

 

 

 

پی نوشت  :

 

 

1 . سلام

اولین  پست  در سال جدید   نباید  نا امید و  مایوس  و  غمگین باشه  ,

کم کم درست می شه  ,   سال اسبه  ,  قراره  بهتر باشه  , 

قراره  آسان تر  و  بی قید تر  و بی قانون تر  باشم

تلاشم  رو  هم کردم   ,   موفق هم شدم  ,   یعنی  عملی  موفق شدم  ولی هنوز  مغزم راضی نیست .

راضی می شه .

کم کم  اونم  عادت می کنه  که  همه چیز  رو   ,  به همون  عضو  دوقلویی  که ما   زن ها نداریم  و   مردها دارند  و   همیشه  مشکلاتشون رو   به  اونجا  رهسپار می کنن   و  بی عذاب وجدان  به  زندگیِ  تخ... شون  ادامه می دن  ,  حواله  کنه  .

 

به هر حال   امیدوارم   عید  شما   سرحال تر از    عید من   باشه  .

 

 

2 . سربازها   ...   سربازهای   بی گناه 

 

ما  که   در   وحدانیت  خدایاجان    همه با هم    هم رای    هستیم 

بقیه ی اختلافات   ,   آیا    ارزشِ  جانِ  یک  انسان    را  دارد ؟ 

 

مسلمانان   ,  مسلمانان   ,   مسلمانی   ز   سر   گیرید  ...

 

 

3 . مثلی از کتابِ کوچه

 

احمد شاملو  .  آیدا سرکیسیان

جلد هفتم   . حرف   " پ "

 

1604 . صفحه 343

تمثیلات  .  پر قو

 

صد من پر قو  یک  مشت  نیست  .

در توجیه  این  نکته  می آید  که ارزش  چیزها  لزوما  به وزن  سنجیده نمی شود  .

 

 

4 .  تغییر   نبود  ,

حسی  بود  ,

شاید  دلتنگی   برای  لیوانی آب پرتقال   که  صبح ها  با  عشق آماده  می شد  .

همین  .

 

تکبر   همان است   و  رفتار   همان  .

 

پذیرش  و  پشیمانی  و  جبران  ,  در  زندگیِ بعضی انسان ها    تعریفی ندارند  .

 

 

5 .  " مترجم  دردها  "

نویسنده :  جومپا  لاهیری

مترجم    :   امیر مهدی حقیقت

نشر       :   ماهی

قیمت  4500  .  مجموعه ی نُه  داستان  کوتاه   ,  224  صفحه  .

 

" بدون  این که  از  پیش  قرار  گذاشته باشند , شب ها به چیزهای کوچکی که باعث رنجش یا ناامیدی همدیگر  یا خودشان شده بود اعتراف می کردند . روز بعد  شوکمار مدت ها راجع به این که شب چه  اعترافی  بکند فکر کرد . مانده بود  کدام را اعتراف کند _ این را که عکس زنی را از یکی از مجله های مد  که  شبا مشترکش بود  بریده  و یک هفته پیش خودش نگه داشته  , یا بگوید  جلیقه ای را که   شبا  سر سومین سالگرد ازدواج بهش کادو داده بود در حقیقت  گم نکرده  , برده به فروشگاه  فیلین  پس داده  و  با پولش  رفته  تک و تنها  وسط روز  توی بارِ هتلی  مست کرده  .  اولین سالگرد ازدواج شان  شبا  فقط به خاطر او  ده رقم  غذا پخته بود . برای همین  , جلیقه  حسابی تو ذوقش زده بود .  "

 

 

6 . هرچه   بینی  ام  قرمزتر   می شود   ,  آمدن بهار   را  بیشتر  باور  می کنم  .

 

 

7 .  بهانه های  کوچک و  بزرگِ  خوشبختی  این هفته

 

الف :  شوخی شوخی  بهش  گیر دادم  که   باید  عیدی   بدی  . کلا  کارم  همینه  ,  خوشم  میاد   براش  کرم   بریزم  .  اونم  به  هیچ  جا  حساب   نمی کنه  .   یعنی  همه چیز    به خنده  و شوخی   برگزار  می شه  .

چند ساله   همین گیر  رو  بهش  می دم   ولی  اتفاقی  نمی افته  .  یعنی  اصلا  عید قسمت نمی شه  همدیگه  رو  ببینیم   که   من  به  زور  هم  شده   عیدی   ازش  بگیرم  . 

ولی  امسال  ,    در کمال  ناباوری   ,   قسمت  شد   و   دیدم   واقعا   یک  پاکت بزرگ  برام  عیدی  گذاشته  !!!  کف  کردم  !!!  عیدی  جامع   و  کامل   .   شامل  همه ی چیزهایی  که باید   .  چیزهایی  که من  دوست دارم  .  با  دقت  و   تحسین برانگیز   .  

عیدی های  دیدنی  و خواندنی  و  شنیدنی  و  خرج کردنی !!!

ترکووووووووووند  .

شگفت  زده   شدم   و    البته    بسیار   هم  شعفمند   .

خیلی چسبیییییییییییییییییییییییییید  .