لبخندهای احمقانه ی یک زن

پنجشنبه ای در شکم مادر
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۸ فروردین ۱۳٩۳
 

 

 

 

 

 

 

اینجا   ،   رَحِمِ   سَمبلِ  مهر  و  عاطفه    .

 

من    ،   فردا   ،   بیست  و نهم   فروردین ماه

وحشی   خواهم شد   و   این محیطِ  آبکی  و  ایمن   را   رها خواهم  کرد  .

با  سری   چرخیده    

و بندِ نافی   که  جنونِ پاهایم  را   مهار  کرده است .

از  مادرم   خواهم  خواست 

به  بیمارستان   برود  

 و بگذارد   جهانِ ناشناخته ی آن سویِ  شکمش   ،  

طنینِ گریه ی بی پایانِ مرا    

بر  ابرها   حک  کند 

 

تا    در   روزهای  خشکسالی   ،  

همیشه   بارانی   برای  باریدن    وجود  داشته باشد  .

 

 

 

 

پی نوشت :

 

من بلد نیستم دو تا کار رو هم زمان  انجام بدم ،

یا باید به دنیا بیام  یا  وبلاگ بنویسم

امسال  ترجیح می دم   به دنیا  بیام  .

در نتیجه    این  پنجشنبه    وبلاگ    _به  رسمِ معمول_     نداریم  .