لبخندهای احمقانه ی یک زن

پارازیت 6
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ۳:٤٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٧ اسفند ۱۳۸۸
 

...

    ...

           ...

زندگی از جایی شروع می شود که عشقت را در وجودت سر می دهی

مستان و رقصان بر ابرها می خرامی

در انسانی غوطه ور می شوی

و ایمان می آوری به سرخیِ عشق...

                                                   به خدا...

                                                                به انسان...

و ناگاه می فهمی

تو ,

خودت را ,

در انسانی جا گذاشته ای

                                  و به یغما رفته ای...


...


زیستن از سر باید گرفت ,

اما 

     یادت هست ,

                     که وجودِ کوچکی داشتی که در انسانی جا ماند

                                                                                     و دیگر نداری اش...


...


یادت به خیر

                وجودِ کوچکِ من

                                      یادت به خیر !