لبخندهای احمقانه ی یک زن

تشکر
نویسنده : مهراوه شریفی نیا - ساعت ۱٢:٤۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۸ شهریور ۱۳۸٩
 

سلام

اول : خیلی خیلی ممنونم از نظراتتون برای پستِ قبل از پارازیت ...

       بسیار عالی و دلنشین بودن ... ممنونم که با دقت تحلیل کردین و تجربیاتتون رو در اختیارِ من گذاشتین .

      ممنونم که راهنماییم کردین ... ممنونم که به همه ی سوالاتم پاسخ دادین .

       چیزی که من متوجه شدم این بود که تقریبا همتون با رابطه ی عالی در کنارِ یک آدمِ معمولی موافق بودید .

        درسته ... عقل سلیم همین رو می گه ...

       و ... من ... دخترِ مهرم ... عقلم از کار افتاده ...

       البته به شدت دارم سعی می کنم , تلاش می کنم , ... در واقع فعلا مجبورم ... چون توانی ندارم .

        به هر حال ... من به حرفِ شما گوش کردم . نمی دونم عاقبتش چی می شه ولی قول می دم که در همه ی لحظات صادقانه رفتار کنم .

       وقتی حجمِ عظیمی از احساس رو در کنارِ آدمی با خودم حمل نمی کنم , عذاب وجدان خفه ام می کنه ...

         اینو بهش گفتم !!!

دوم : بالاخره فصل اولِ کار به پایان رسید و من حقیقتا تا دو ماه دیگر تعطیلم .

               از فردا یا باید برم دنبالِ کار بگردم !!!!!!!!    یا باید برم سفر ...  

سوم : من عاشق پاییزم ... من عاشقِ پاییزم ... من عاشقِ پاییزم ...

 چهارم : پازل تراپی فعلا به شدت به بن بست خورده ... سخته ... خیلی سخته

                کممممممممممممممممممممممممممممک

پنجم : کتابِ  "زندگی واقعی آلخاندرو مایتا "   اثر  " ماریو بارگاس یوسا "  عالیه ... البته فعلا ... تا صفحه ی 173 خوندم .

      " سور بز"  و "گفتگو در کاتدرال " هم فوق العاده بودن ... با زمان آدم رو گیج می کنه

       من مجموعه آثارش رو پیشنهاد می کنم .

ششم : می خوام دوباره مثل بچه ی آدم ساز بزنم ... یعنی می شه ؟

هفتم : زندگی , بازگشتِ انرژی هاییه که خودمون روزی به جهان هدیه کردیم  ...

             برآورده شدنِ آرزوهاییه که خودمون روزی به جهان اعلام کردیم ...

             همش تقصیر خودمونه ... ولی یادمون رفته ... مشکل اینجاست که ما همیشه دنبالِ یک مقصر می گردیم .


و  ...  در پایان  :     بارانِ پاییز

                                 مرا عاشق می کند

                                                             با تو

                                                                      بی تو ...