تهران

 

 

 

 

  به جهان خرّم از آنم که جهان خرّم ازوست                 عاشقم بر همه عالم که همه عالم ازوست

 

 

 

 

 

 

 

قطعه ی شماره ی ١٠  آلبوم  " داروگ "    روزبه نعمت الهی    را می گذاری  .
 
با سرعت در اتوبان رانندگی می کنی .
 
لذت وصف ناپذیری  در  رگهایت   جریان می یابد .
 
پایت  را روی  پدال گاز   فشار می دهی .
 
 
از خط قرمزها  عبور می کنی .
 
با سرعت 
 
بی فکر 
 
بی هراس ...
 
 
فلش های سفید  از  تو   استقبال می کنند .
 
 
 هرچه باداباد ...
 
آدرنالین  ترشح  می شود .
 
اما  , ...
 
 
انگار   این  شهر   ،   این  هوا  ،  این  راه  ،  هزار سال دیگر  هم  ،  مرا  ابری  می کند ...
 
نمی دانم  چرا  با  سفر  ،  دچار فراموشی دائم   نمی شوم ...
 
 همه چیز   از ده سال پیش    تا  امروز      هجوم می آورد  ...
 
 
 
   مثل  یه  آینه  سوت  و  کور 
    شکستی  و  رها  شدم  ...
 
 
 
بغض  می کنم 
 
دلم  نمی خواهد  صورتم  خراب  شود 
 
بعد از مدتها کیمیا بودن   ،   امروز  از صبح   جور دیگری    زیستم ...
 
 حتی  رنگ ناخن هایم     نه تنها با کیمیا      که با همیشه ی مهراوه    هم    تفاوت دارد  
 
 
بغضم را فرو می دهم 
 
دلم گریه می خواهد  ,
 
با  صدای  بلند  ,
 
در  حین  رانندگی  ,
 
در  این مسیر بی انتها    ...    اتوبان زشت   .
 
 
سی دی  را  در  ضبط  ماشین  با  فشار دکمه ای  عوض می کنم  (اتفاق هیجان انگیزی که  انجامش دادی) 
 
اتودهای شوپن  با   اجرای   ماوریتسیو پولینی    پخش می شود   .
 
موسیقی کلاسیک   ،  مثل قرص آرام بخش  است  .
 
برای من  دو کاربرد  دارد  ،  هم  عاشقانه های  از  دست رفته  را   به رخ قلبم   نمی کشد  ,
 
هم  شوق نواختن را   هر لحظه   بیشتر  می کند .
 
 
 
 همه چیز  بهتر   شد  .
 
از  رانندگی  لذت می برم   .
 
به   اتود  شماره ی ۴ شوپن     فکر می کنم    که  چه  زیباست   و چه  سخت است  .
 
می مانم   بین  اتود شماره ی ٢٣  و  اتود شماره ی  ۴ ،  کدام  را   برای نواختن  انتخاب  کنم ؟ 
 
جهت  احیای  دوباره ی  انگشتانم
 
اگر   بشود ...
 
 
به خانه ی  بهترین   می رسم  ، که  مهربانانه  ,  به  افتخار حضور کوتاه  من  در زادگاهم  ,  محفلی  برپا کرده  .
 
دلتنگی ام   کمی    رفع می شود  .
 
از دیدن انسان هایی که  خوبند  و  بسیار  دوستشان دارم   ,  انرژی می گیرم  .
 
 
 
هوا  سنگین  است  .
 
بی باران   نمی شود   نفس کشید .
 
 
 از  صبح  فهمیده ام  ،  امشب  باید  ببارم 
 
یک دل سیر...
 
 
 
از  خانه ی بهترین  بیرون  می آیم  و   تصمیم می گیرم   به سیم آخر   بزنم
 
کار سختی  نیست ...
 
لجبازی فروردینی  و   غرور دخترانه   و   غصه ی  همه ی  روزهای  پر  از  دروغ  را   ,
 
در  هم ادغام  می کنم   و   با   نیرویی فرازمینی     به سیم آخر    می زنم  .
  
همه چیز  مثل همیشه  است   ,
 
فقط  ،  رگهایم  ،  متورم تر  می شوند ...
 
عبور   می کنم   .
 
 
 
 
آلبوم  " خاطرات مبهم " رضا یزدانی 
 
ادامه بده  ,   حرفهای  بی مخاطب  ,   گرامافون
 
 
 
آلبوم   " عشق الهی  "   علیرضا عصار
 
دیوانگی
 
 
 
 
در راه  
 
تا منزل
  
شبِ مرا     می سازند  .
 
دیر وقت  است   . 
 
 
شعرهای  دلنشین را می بلعم  .
 
 
با  ناخن های قرمز  و  موهای آراسته    فریاد  می زنم   .
 
با   صدای خواننده ی محبوبم   هم نوا می شوم   .
 
چه  زیبا می خواند   ،   از ته دلش ...
 
 
 
     هنوزم  خیس  می شه  چشمام 
    
     وقتی   یاد    تو    می افتم 
 
 
 
خاطراتِ همه ی سالها     هجوم می آورند
 
تا  این  روزها    ...  
 
تا  این  شب ها    ...
 
اشک   امانم    نمی دهد   .   
 

 

 

 

 

 

پی نوشت :

 

 

1 .  " قصه ها "

اگر  مثلِ من    بر   سینمای  خانم بنی اعتماد    عاشقید   و همه ی  فیلم هاشون   رو   دیدید   ,  

دیدنِ    "قصه ها "   رو   در جشنواره ی فیلم فجر امسال     از  دست  ندید   .

نه  به  دلیلِ حضورِ  من  ,   به خاطر ِ خاطراتِ  خودتون  .

 

 

2 .  تلاش  می کنم

تا  از   زیرِ  آواری  که  بر   ایمانم   خراب   شد  ,

آرام  آرام 

چشم  باز  کنم  

و  کم  و بیش     نفس   بکشم   ,   هرچند   به   سختی   ,    هرچند   با  بغض  .

 

هنوز  هم  تکه سنگ هایِ جا مانده  از   زلزله   ,   گاهی   روحم   را  می خراشد  .

هنوز  هم   پرتاب  هایی   هست  ...

 

هیچ چیز    بدتر   از    فروریختن باورها    و     رها شدنِ دروغ ها      نیست  .

 

یعنی  می شود     روزی     دوباره     به   انسان        اعتماد   کرد  ؟

 

 

3 .  مثلی از کتابِ کوچه

 

احمد شاملو  .  آیدا سرکیسیان

جلد هفتم   . حرف   " پ"

1455 . صفحه 318

باورهای توده  ,  آئین ها 

چشم  و گوش  ...  را  پر کردن 

الف : مطالبی را  , درست و نادرست  , به کسی تلقین کردن : " رفته استاندار را دیده چشم و گوشش را پر کرده ."

ب : تازه بالغان  را به مسائل جنسی آشنا کردن : " کُلفَتِ  دایی ام  خوش داشت  چشم و گوش پسر بچه های تازه شاش کف کرده ی محله را پر کنه . براش هم فال بود هم تماشا . "

 

 

4 . بعضی وقتها  باید  چند تا دکمه رو فشار بدی  تا خلاص بشی ...

دکمه ی تلویزیون  .  دکمه ی خروج از اینستاگرام  .  دکمه ی خروج از فیس بوک  .

 دکمه ی خروج  از بازی  " کندی کرش "   یا    "فروت مانیا"   یا   " فارم ویل "   یا  حکم   یا  پوکر  یا   هر  کوفت دیگه ای  که فقط  وقتت  رو  تلف می کنه  ,  اعصابت  رو خورد می کنه  و  تو  رو  یادِ  چیزهایی  می اندازه  که  فراموششون  کردی   یا داری   سعی   می کنی   فراموششون   کنی ...

وقتی  همه ی این دکمه ها رو فشار دادی ,

باید  پرده ها رو کنار  بزنی    ,    گل  نرگس  بخری   ,    چای   سبز  دم  کنی   ,    کتابت  رو برداری   ,   بنشینی   روی   صندلی   و   بری  تو  کتابت   .   

تبدیل   بشی   به    "کارا"   ,   به  "شکوره "   ,  به   " شوهر عمه  "   ,   به   "قاتل" ...  

 تبدیل  بشی   به  هر کسی که دلت می خواد  .

به  دنیای  خودت  بخندی  و   از   دیگران بودن   لذت   ببری .

 

در  این فضای   مجازی   ,  

تنها  چیزی   که  احساس می کنم   وقتم  رو  تلف   نمی کنه   ,   نوشتنه   ,   در  وبلاگ عزیزم    یا   زیرِ عکسهام  در  اینستاگرام  .

گاهی  حتی   به  ذوقِ  یک  نوشته  ,    عکس  لود  می کنم   .

/ 0 نظر / 52 بازدید