پارازیت 6

...

    ...

           ...

زندگی از جایی شروع می شود که عشقت را در وجودت سر می دهی

مستان و رقصان بر ابرها می خرامی

در انسانی غوطه ور می شوی

و ایمان می آوری به سرخیِ عشق...

                                                   به خدا...

                                                                به انسان...

و ناگاه می فهمی

تو ,

خودت را ,

در انسانی جا گذاشته ای

                                  و به یغما رفته ای...


...


زیستن از سر باید گرفت ,

اما 

     یادت هست ,

                     که وجودِ کوچکی داشتی که در انسانی جا ماند

                                                                                     و دیگر نداری اش...


...


یادت به خیر

                وجودِ کوچکِ من

                                      یادت به خیر !

 





/ 8 نظر / 19 بازدید
صدرا

انصافا بسیار عالی بود ! یعنی شاهکار بود ! واقعا وبلاگی درست کرده اید که آدم وقتی نوشته هایش را می خونه آرامش می گیره ![دست]

محمدT (محمد سابق)

این وجود کوچک من ، همون کودک درونه ؟ نیست ؟ آه خدا فکر کنم این پارازیت 6 زیادی واسه من سنگینه ، قدرت هضمش رو ندارم . خدا وکیلی معنیش رو نفهمیدم . ( بابت IQ پایین این حقیر نیز معذرت میخوام).

مهــــــــــرزاد

چه تنهــــــــــــایی با شکوهی

رژین

من به این وبلاگ اعتیاد پیدا کررررردم! هرشب میام و از اول اول همه نوشته ها رو میخونم! یه حس عجیبی توی این وبلاگ هست که اعتیاد اوره! اولش که به این جا سرزدم تنها به خاطر نویسنده اش بود ولی الان...نوشته هاست که من رو دنبال خودش میکشونه واقعا خسته نباشید

گل صباحی

هر چه تکه ای که از خود در دیگری جا می گذاری بزرگتر باشد بیشتر به او علاقه داری ...تکه های زیادی در دیگران جا گذاشته ام ...بدنبال تکه بزرگترم می گردم ...مشتت را باز کن

پ-البرز

باید از خویش گذر کرد و به مهتاب رسید نامه ای خواهم داد و دران خواهم ساخت متنی از عمق دلم تا که بخوانند به شوق

ehsan azizi

kheli ali

مرتضی وزان

1391/02/23 یادت بخیر دل کوچیک و خوش باور من بازی گوشی بسه آرام بگیر تو دیگر بزرگ شده ای بفهم که عشق دروغ است عشق هربه ای بیش نیست برای خام کردن و دزدینت از وجود من